De afdaling

De afdaling Pluto haalt je naar beneden. En dan?

We hebben net de herdenking en bevrijdingsdag achter de rug. Gevangenschap en vrijheid: het lijken zo ver uiteen liggende begrippen, maar in ons liggen ze verrassend dicht bij elkaar.

Gisteren scheen de zon. Het voelde fijn, licht, vrij. Mijn systeem herkent dat, de ruimte die licht met zich meebrengt. En toch voel ik ook een zwaarte, haast ongrijpbaar, in de verbinding met mijn partner. Hij heeft op een belangrijk punt in zijn horoscoop Pluto die nu retrograde gaat.

Oude lagen worden aangeraakt. Ik sta erbij, en help waar ik kan.

We hebben allemaal Pluto in ons horoscoop. Bij iedereen raakt hij iets anders aan maar wat hij aanraakt, is altijd transformatiemateriaal. De vraag is: sta je het toe?

Het zijn zelden gemakkelijke processen. Bij mijn partner komen herinneringen uit zijn kindertijd naar boven, met het gevoel er nauwelijks bij te kunnen. Soms is stilstaan bij dat gevoel al de belangrijkste stap. Toestaan. Herkennen. Erkennen.

Ons systeem heeft geen woorden nodig, het vraagt vooral aanvaarding voor wat er is.

We leven in een bijzondere tijd. Alsof oude lagen zich één voor één aandienen, niet allemaal tegelijk, maar opvolgend, geduldig. Pijn verbonden met overtuigingen, met overleven. Elke keer komt er iets vrij. Zeker daar waar je elkaar nabij kunt zijn, helpt de één de ander verder.

Je hoeft er niet bewust naar te zoeken. Het komt naar je toe, in gevoelens, in omstandigheden, in wat er ineens te zwaar voelt. Belangrijk dan: niet er overheen razen, maar de tijd nemen.

Pluto is geen gemakkelijke leermeester. Hij is verbonden met oud trauma, met karma, met wat we het liefst begraven wilden houden.

De afdaling van Persephone

De Grieken noemden hem Hades, heerser van de onderwereld. Hij roofde Persephone, trok haar mee naar beneden. Haar moeder Demeter was ontroostbaar, en de aarde verdroogde in haar verdriet.

Maar Persephone keerde terug. Niet ongeschonden, maar wijzer, dieper, meer zichzelf.

Deze mythe herinnert ons aan de cycli van het leven: er is tijd van zon en vreugde, en er is een tijd om af te dalen, naar het donkerste in onszelf, naar wat wacht op erkenning.

Pluto vraagt niet of het uitkomt. Hij haalt je naar beneden op het moment dat het moet. Maar hij biedt ook iets: de kans op echte vrijheid, aan de andere kant van wat je het langst hebt vermeden.

De Brug

Soms heb je iemand nodig die naast je staat in die afdaling, niet om het voor je op te lossen, maar om je te helpen bij jezelf te blijven.

Dat is precies wat ik doe in De Brug: begeleiding voor wie voelt dat er iets wil bewegen, maar niet weet hoe. Stap voor stap, laag voor laag, terug naar vrijheid.

Ben je benieuwd wat Pluto bij jou aanraakt? Ik hoor het graag.

7 Overwegingen bij De afdaling

1. Vrijheid begint niet buiten. Het begint daar waar je stopt met wegrennen van wat er al in je is.

2. Pluto vraagt niet om moed. Hij vraagt om eerlijkheid — met jezelf, over wat er werkelijk leeft.

3. Persephone werd geroofd. Maar ze keerde terug als koningin. Wat de diepte je neemt, geeft ze ook terug, anders, maar rijker.

4. Ons systeem heeft geen woorden nodig. Het vraagt alleen dit: laat het er zijn.

5. Soms is stilstaan de dapperste beweging die je kunt maken.

6. Trauma heeft geen agenda. Het wacht gewoon geduldig, tot jij er klaar voor bent.

7. De afdaling is niet het einde. Het is de doorgang. Aan de andere kant wacht wie je werkelijk bent.

8. Soms heb je iemand nodig die naast je staat in de diepte niet om je te redden, maar om je te herinneren dat je de weg terug kent.

Dat is De Brug. Een plek om af te dalen en terug te keren, meer jezelf. Nieuwsgierig? Je vindt me via www.via-sophia.nl