De Reus, de Grens en de Ontsluiering
Over Anubis, waarheid en het moment waarop je blijft staan
Same procedure as last year, Miss Sophie?
Hoe vaak ik deze sketch heb gezien — en hoe leuk blijft-ie.
Zoveel humor als eruit spreekt, zoveel pijn ligt eronder verborgen. Blijven doorgaan op hetzelfde pad, terwijl de inhoud allang verdwenen is.
We blijven vaak lopen waar we ooit begonnen zijn,
terwijl alles in en om ons schreeuwt om verandering.
Soms zien we het niet. Soms willen we het niet zien.
Maar voor een ander is het allang zichtbaar: het is tijd.
Tijd om de realiteit onder ogen te zien.
Om toe te geven dat verandering noodzakelijk is.
Afgelopen week werd ik geconfronteerd met mijn gebrek aan begrenzing.
De noodzaak om mijn naïviteit te voeden met realiteit.
Ik zie altijd het goede in mensen, en daar ben ik dankbaar voor.
Maar zodra ik de schaduwkant ontmoet, trek ik me terug.
Dit stuk wil ik niet aan te kijken.
En toch is het nu tijd om te blijven staan.
Om grenzen te stellen.
Tijdens de CreaVisie zei ik het hardop:
“Ik spaar zowel de kool als de geit.”
Ik laat dingen gebeuren.
Maar ondertussen kom ik in situaties terecht waar ik niet wil zijn,
waar ik een slachtofferrol inneem die me niet past.
En terwijl ik dit patroon begin te doorzien,
lijkt mijn ziel te wachten op dat éne moment:
dat ik de les écht leer.
Ik blijf me erover verbazen
Mijn ziel die mij telkens opnieuw bij de juiste mensen brengt.
Processen zich op het juiste moment aandienen.
Hoe alles met alles verbonden is.
Alsof mijn ziel het allang weet.
Alsof er iets in mij meekijkt en zegt: “Zie je het nu?”
Niet om te beschuldigen, maar om me wakker te maken.
Ik moest denken aan Anubis — de Egyptische gids van de ziel.
Hij roept geen situaties op,
maar hij ontsluiert ze.
Zodat je door het duister kunt reizen,
niet eromheen,
naar de waarheid.
Soms stuurt hij geen verandering, maar licht.
Niet om je te breken,
maar om te tonen wat allang aan het wankelen was.
En je helpt je stap te zetten uit illusie — en in waarheid.
In het boek Roosvenster van H. ten Dam kom ik bij het verhaal van David en Goliath.
En ik voel: dit gaat ook over mij.
David is klein en machteloos, Goliath een reus:
overweldigend, gevaarlijk, bruut.
De schrijver verbindt dit aan moeder-kindproblematiek.
Een moeder die het kind niet kan geven wat het nodig heeft,
waardoor het kind moet overleven op eigen kracht.
Goliath vertrouwt op zijn spierballen.
Geen empathie, geen respect voor leven of groeiproces.
David daarentegen voelt zijn onmacht,
maar hij wordt gedragen,
door zijn natuurlijke reflex als herder,
en de bovennatuurlijke kracht die hij kent.
Wat ik heb geleerd?
Ik heb me losgemaakt van de macht van de reus.
En nu is het tijd voor de volgende stap:
grenzen stellen.
Ze benoemen.
Uitspreken:
“Dit is mijn grens. Hier ga je niet overheen!”
Over Anubis, waarheid en het moment waarop je blijft staan
En 23 juni 2025 is er mogelijkheid om deel te nemen aan een voorproefje van de jaaropleiding Integrated Soul Alignment. Daar krijg je inzicht hoe je met jouw talenten kunt werken, in samenwerking met anderen. We gaan actief aan de slag met jouw vraag, intentie of uitdaging, zodat je kunt ervaren hoe dit jaarprogramma jou kan ondersteunen.
Sophie Verheij
Praktijkadres: St. Jorisweg 48, 3311 PL, Dordrecht
Bank gegevens: NL74BUNQ2040832173 t.n.v. Via Sophia
Openingstijden en bereikbaarheid:
Maandag tot en met Vrijdag:
-> 09:00 tot 18:00
Zaterdag en Zondag:
-> Gesloten (per email bereikbaar op info@via-sophia.nl)