De trekkracht van het leven

Over verdriet, loslaten en wat je altijd blijft roepen

Afgelopen week was ik dicht betrokken bij het einde van een leven. Betrokken bij de organisatie ervan, de afronding, alles wat nog geregeld moest worden. En midden in die intensiteit merkte ik iets dat me verraste. Naast de zwaarte van de dood was het leven onmiskenbaar aanwezig. Het trok aan me.

De trekkracht

De dood heeft een zuigende kracht. Ik voelde dat sterk bij de moeder van Arno. Er was een moment dat ze zo opging in haar verdriet dat ik haar moest terughalen. Dat er grenzen zijn tot hoever je kunt meegaan in het verdriet van een ander, en in je eigen verdriet.

Eerder had ze me een vraag gesteld die bleef hangen. Is het mijn schuld? Ik heb zo gelachen op vakantie. Mijn antwoord kwam zonder aarzelen, en ik meen het nog steeds. Door dat lachen heeft ze nu de kracht om het verdriet te dragen. Plezier en liefde staan niet tegenover verdriet. Ze zijn wat het verdriet draagbaar maakt.

De tegenbeweging

Het toelaten van verdriet kan heftig zijn. Maar de tegenbeweging is minstens zo belangrijk. Het leven trekt aan je. Het wil geleefd worden, gevoeld, ervaren. De levensenergie wil door je heen stromen. Voed haar met plezier, met liefde, met enthousiasme.

Het verwerken van verdriet kost tijd, en die tijd is er. Maar precies op de plek waar de krachten samenkomen, waar de zuigende kracht van de dood en de trekkracht van het leven elkaar raken, is voelbaar wat er aan je trekt. Welke richting er voor jou is. En wat jij kiest.

De krachten die op ons inwerken zijn er altijd. Je kunt ze verdriet noemen of levenslust, Saturnus of Maan, het maakt niet uit hoe je ze benoemt. Als je aanwezig bent in je eigen leven, kun je ze opmerken. Je lichaam is daar een betrouwbare spiegel voor. Het weet vaak eerder dan je hoofd waar de trek naartoe gaat.

Welke kracht voel jij vandaag het sterkst? En durf je te volgen waar hij je heen trekt?

Na een afscheid gaat het leven door, ook al is het verdriet nog lang niet klaar. Het leven wacht niet tot je uitgerouwd bent. Het trekt gewoon, zachtjes en soms onstuimig, en vraagt om gevoeld te worden.

Spreken met Planeten

Goudlokje wist het meteen. Te warm, te koud, precies goed. Ook jij draagt die vier lagen in je mee: wat je voorouders doorgaven, je familie, jouw eigen weg, en de kosmische krachten die er altijd zijn. In Spreken met Planeten maak je die lagen voelbaar en zichtbaar. Niet om een antwoord te vinden, maar om te herkennen wat al klopt.

Komende zondag, 12 juli, ben ik bij Salon d’Inspiration , een bijeenkomst voor vrouwen.

Op 19 juli ben ik bij Boekel in de Hemel, voor iedereen die deze kosmische krachten wil ervaren en wil voelen hoe ze voor je werken.

Zeven overwegingen bij de trekkracht van het leven

1. Welke kracht trekt er op dit moment het hardst aan jou?
2. Waar in je lichaam voel je het verschil tussen vasthouden en meebewegen?
3. Wanneer heb je voor het laatst plezier gebruikt om iets zwaars te dragen?
4. Is er een grens waarop jij iemand anders, of jezelf, terug moet halen?
5. Welk gevoel van schuld draag je mee dat eigenlijk kracht is?
6. Wat zou er gebeuren als je de tijd die er is voor je verdriet ook echt neemt?
7. Als je lichaam nu zou spreken, welke richting zou het wijzen?

Voor het gratis ebook klik hier. Voor een vrijblijvende kennismakingscall klik hier.