Het deel dat weet

Over de Windroos, Maria Magdalena en het volgen van je hart

Er is een moment vlak voordat ik in slaap val waarop ik het helderst voel. Geen gedachte, geen plan. Alleen een weten dat groter is dan wat ik overdag beredeneer.

Onlangs droomde ik dat ik schaakte met planeten. Ik zette de Zwarte Zon naast een andere planeet, zonder iets te doen. Pas bij de volgende zet werden de gevolgen zichtbaar. Ik werd er stil van. Alsof het leven me liet zien dat verandering soms simpelweg om een andere plaats vraagt.

Diezelfde week zat ik in een systemische planetaire opstelling. Niemand zocht naar het juiste antwoord. Mensen gingen spelen. “Wat gebeurt er als ik hier ga staan?” Met iedere verschuiving veranderde het hele veld. De onderlinge verhouding verschoof, en het leven zelf leek te laten zien wat gezien wilde worden.

Ik herkende mijn droom in die kamer.

De Zon schuift deze dagen het teken Leeuw binnen. Leeuw nodigt uit om zichtbaar te worden door te leven vanuit je eigen hart, niet door harder te roepen. Uranus beweegt intussen door Tweelingen, een tijd waarin oude verhalen zich opnieuw laten lezen en vergeten stemmen weer gehoord willen worden.

En midden in die dagen vieren we Maria Magdalena.

Eeuwenlang werd zij weggezet als gevallen vrouw, als zondares, als iemand die je beter niet kon vertrouwen. De oudste bronnen laten een ander beeld zien. Toch is dat oude verhaal blijven doorwerken, in hoe naar haar gekeken werd, en in hoe vrouwen, intuïtie, liefde en innerlijk weten al die eeuwen zijn beoordeeld.

Het deel dat weet

Misschien gaat zij niet alleen over één vrouw.

Misschien gaat zij over dat deel in ons allemaal dat weet. Dat liefheeft. Dat trouw blijft aan wat vanbinnen waar is, ook wanneer de buitenwereld iets anders vraagt.

De Windroos begon voor mij als methode, een manier om met planeten te werken. Langzaam ontdekte ik dat ze iets anders is. Een manier van leven. Een telkens opnieuw oriënteren.

Waar sta ik? Wat wil er vandaag door mij heen leven? Wat vraagt het leven van mij?

In veel sjamanistische tradities wordt met een medicijnwiel gewerkt, een cirkel waarin windrichtingen helpen om jezelf opnieuw te vinden. Het voelde vertrouwd toen ik dat ontdekte. Ook daar vindt de mens zichzelf terug in relatie tot een groter geheel.

Steeds sterker ervaar ik de Windroos als een levende poort. Een plek waar de horizontale verbinding, met andere mensen, met de aarde, met het leven, samenkomt met de verticale verbinding tussen hemel en aarde.

Zoals een boom. Zijn wortels zijn verweven met de bomen om hem heen. Zijn kruin reikt naar het licht. Hij draagt vrucht omdat hij verbonden is.

Misschien is dat de uitnodiging van Maria Magdalena. Geworteld blijven in jezelf, en tegelijk open blijven voor het grotere leven dat door je heen wil stromen. Geen rol spelen. Geen verwachting volgen.

Waar verbinding ontstaat, ontstaat leven.

Wat zou het voor jou betekenen om vandaag een andere plaats in te nemen, gewoon om te voelen wat er dan verschuift?

Wil je dit verder onderzoeken? Tijdens de workshop Spreken met Planeten op 30 augustus ontdekken we niet alleen de betekenis van de planeten, maar vooral hoe zij als levende krachten zichtbaar worden in een systemisch veld. Inzicht, beweging en herkenning komen er samen. Je bent van harte welkom.

Zeven overwegingen, bij het deel dat weet

1. Welk deel van jou weet allang wat waar is, ook als je hoofd iets anders zegt?
2. Wanneer volgde jij voor het laatst je hart, ook al paste het niet in wat er van je verwacht werd?
3. Als je vandaag een andere plaats zou innemen in je leven, wat zou er dan verschuiven?
4. Waar voel jij je geworteld, en waarnaar reikt jouw kruin?
5. Welk oud verhaal over jezelf mag je opnieuw lezen, met andere ogen?
6. Wat gebeurt er in jou wanneer je ophoudt met zoeken naar het juiste antwoord?
7. Waar in jouw leven vraagt verbinding om aandacht, zodat er weer leven kan stromen?

Klik hier voor het gratis ebook. Via deze link kun je vrijblijvend een orientatiegesprek inplannen.