Het pad van de Zon, het lied van de Maan, de heilige cyclus van Ceres

Het pad van de Zon, het lied van de Maan de heilige cyclus van Ceres

Er zijn momenten waarop de hemel lijkt te zingen
waar licht en donker niet tegenover elkaar staan,
maar samen een nieuw ritme weven in ons hart.

In deze dagen voel ik de dans van de Zon en de Maan,
het samenspel tussen zichtbaar en onzichtbaar,
tussen geven en ontvangen.

De heilige cyclus van Ceres

Ceres, de oermoeder van zorg en vruchtbaarheid, herinnert ons eraan
dat alles in het leven in golven komt: voeden, loslaten, hernieuwen.
Wanneer we dat ritme durven volgen,
worden we gedragen door iets groters dan onszelf.

Magische luchten verwelkomden vandaag de dag.
Gisteren was een poortdag de agenda vol, het hart nog voller.
Een dag van overvloed, openstaan en gedragen worden door de hemel zelf.

De signalen zijn overal: het Universum is aan het uitpakken.
Veranderingen dienen zich aan, soms onverwacht, maar juist die brengen ruimte en vreugde. Alles lijkt in beweging te komen, als een natuurlijke ademhaling van groei.

Het pad van de Zon, het lied van de Maan

Afgelopen week stond in het teken van de volle maan en haar ontmoeting met de Zon. Twee wegen die samen één verhaal vertellen:

• Het pad van de Zon: wat mag zichtbaar worden in de wereld?
• Het pad van de Maan: wat leeft er vanbinnen, in stilte?

Deze dans tussen binnen en buiten wordt ondersteund door een prachtige driehoek aan de hemel: Jupiter, de Zon en Saturnus. Jupiter nodigt uit tot groei en vertrouwen. De Zon verlicht het pad van bewustzijn. En Saturnus in Vissen vraagt om orde in het ongrijpbare, structuur in de stroom van het leven.

Voor mij komt dit alles samen in het zesde huis: het huis van werk, gezondheid en duurzaamheid.
Daar waar bewustzijn vorm krijgt in het dagelijks leven.
De Zon helpt om licht door te geven de Maan helpt om te voelen waar dat licht ontvangen kan worden. Wanneer innerlijke veiligheid groeit, kan je hart zich openen voor hogere afstemming: innerlijk weten en hoger weten komen op één lijn.

Ceres De Oermoeder die Zorgt

In deze tijd laat ook Ceres (Demeter) van zich horen: de oermoeder, verbonden met de bijen, de graanoogst en de cycli van het leven.
Ceres herinnert ons aan het heilige ritme van voeden, loslaten en vernieuwen.
Ze nodigt uit om onszelf te verzorgen niet uit plicht, maar uit liefde.
Om te verzachten, zodat onze uitlijning op een dieper niveau verder kan gaan.

Ceres leert ons:

• Hoe we zorgen en hoe we zorg ontvangen.
• Wat ons werkelijk voedt op zielsniveau.
• Hoe we omgaan met rouw, verandering en afscheiding.
• En hoe we, ondanks alles, ons hart openhouden in de seizoenen van het leven.

Een uitnodiging tot verzachting

Samen met Leonie Linssen geef ik volgende week de tweedaagse training
“Je ware ik laten stralen” een uitnodiging om te landen in moeiteloosheid, waarheid en zielskracht.

Voor al die vrouwen die, eeuwenlang, leerden alert te blijven om te overleven…
mag dit een moment zijn om de controle te laten smelten in vertrouwen.
Om te voelen dat het leven ons werkelijk draagt
zoals Ceres de aarde draagt, en de Maan het water beweegt.

Laat je dragen, laat je voeden, laat je ware ik stralen.

Van verzachting naar belichaming

Wanneer we verzachten, opent zich een dieper veld van kracht.
Niet de kracht van doen, maar die van aanwezigheid.
Ceres leert ons dat zorg een sacrale handeling is:
het verzorgen van ons lichaam, onze emoties en onze dromen
is tegelijk een manier om de aarde te helen.

In die stroom van licht en leven nodigen Leonie Linssen en ik je uit
voor de tweedaagse “Je ware ik laten stralen.”
Een reis waarin verzachting overgaat in belichaming
waar het vrouwelijke niet langer overleven hoeft,
maar in volle glans mag stralen.

Laat je innerlijke Zon het pad verlichten,
en laat de Maan je hart herinneren aan de wijsheid van rust.
Want juist in die samensmelting begint het echte stralen.

7 Overwegingen bij Het pad van de Zon, het lied van de Maan. De heilige cyclus van Ceres

1. Voeden of vullen?
   Waar voed ik mijn wezen werkelijk en waar probeer ik leegte te vullen uit gewoonte, plicht of angst?
2. De kunst van verzachting.
   Kan ik toestaan dat zorg niet altijd inspanning hoeft te zijn, maar ook rust, stilte en adem kan betekenen?
3. Cycli van overvloed en verlies.
   Wat mag ik oogsten, en wat vraagt om losgelaten te worden zodat iets nieuws kan ontkiemen?
4. Zorg zonder controle.
   Hoe kan ik aanwezig zijn in liefde, zonder te hoeven redden of sturen?
5. Orde in het ongrijpbare.
   Hoe breng ik structuur in wat zich niet laat vastpakken; mijn emoties, mijn dromen, mijn innerlijke stroming?
6. De dans van Zon en Maan.
   Hoe verenig ik mijn innerlijke stilte (Maan) met mijn zichtbare expressie (Zon), zodat beide dezelfde waarheid dragen?
7. Door de hemel gedragen.
   Kan ik werkelijk geloven dat het leven mij ondersteunt ook wanneer ik niets “doe”?

Ik heb een nieuw ebook: Het pad van Angst, een gids langs de lagen van angst en hoe ze je verder brengen. Hier vind je het nieuwe ebook.

Om af te spreken; klik hier