Ik mocht er niet zijn

Ik mocht er niet zijn Wat vrijkomt als het grote werk gedaan is

Afgelopen week ging het boek : de mens als brug tussen hemel en aarde, naar de meelezers. Klaar. Verstuurd. Weg.

En toen begon er iets.

Het boek is persoonlijker geworden dan ik had bedoeld. Ik wilde mezelf op de achtergrond houden. Dat is niet gelukt. En ik begin te vermoeden dat dat ook niet de bedoeling was.

Want zodra de blijdschap neerdaalde, kwamen de ongerijmdheden omhoog.

Ik ben opgegroeid in een streng christelijk gezin. Dienstbaarheid, op de achtergrond blijven, niet opvallen. Dat zijn geen gedachten die je kunt weerleggen. Ze nestelen zich dieper. Als een fijn rasterwerk. Als de toon waarop je zenuwstelsel is afgestemd, de frequentie waarop je lichaam reageert, de signalen die je onbewust uitzendt lang voordat je weet wat je denkt.

Onlangs was ik op een bijscholingsdag. In een opstelling werd me getoond hoe mijn familiesysteem reageert op mij als therapeut. Het kwam hard binnen. En het bracht iets op gang dat de weken daarna zijn eigen weg ging.

Lagen die zich verdiepten. Blokkades die ver teruggingen.

Gisteren werkten we in de Creavisie verder met de Vreugdecirkel van Leonie Linssen en haar verdiepingskaarten. Wat los was, vond zijn bedding. Wat alleen gedragen was, kon gedeeld worden.

En daar, in die kring, kwamen de woorden van mijn innerlijk kind: ik mocht er niet zijn.

Mijn moeder had haar handen vol. De zegen kan soms te groot zijn. En ergens, diep in het weefsel van mijn vroegste jaren, had ik dat op mij genomen als een oordeel over mezelf.

Ik dacht altijd mijn eigen weg te gaan. Ik ging hem ook. Maar ik roeide tegen de stroom in. Mijn pad is niet het pad dat mijn ouders voor mij zagen. En dat is een verschil dat ik lang onderschat heb.

Niet elk pad wordt begrepen door degenen die je het leven gaven. Soms moet je je eigen weg gaan niet ondanks, maar dwars door die loyaliteit heen.

Ik schrijf dit voor jou als lezer omdat ik geloof dat dit herkenbaar is. Niet alleen voor mij. Overtuigingen die je meekreeg nog voor je er woorden voor had, werken door. In hoe je je aanbiedt. In wat je durft te vragen. In of je voelt dat je er mag zijn.

En soms, als het grote werk klaar is, is er ruimte om te zien wat er al die tijd meeschreef.

Herken je dit?

Overtuigingen van voor je er woorden voor had. Loyaliteit die je pad smaller maakt dan het is. Het gevoel dat je er eigenlijk niet helemaal mocht zijn.

In een traject met mij kijken we naar wat er echt speelt. Bewustzijnswerk, lichaamswerk, astrologie. Niet als systeem, maar als taal die jouw verhaal leesbaar maakt.

Drie maanden. Zes sessies. Ruimte om ergens doorheen te bewegen.

Vraag een kennismakingsgesprek aan

Zeven overwegingen

1. Welke waarden uit je opvoeding draag je nog mee als een vanzelfsprekendheid?
2. Is er een overtuiging over jezelf die al bestond voor je die zelf kon benoemen?
3. Op welke manier wordt jouw pad begrensd door loyaliteit aan degenen die je liefhebt?
4. Waar roei je mee, en waar roei je tegen de stroom in?
5. Wat zou het betekenen als je er gewoon mocht zijn, precies zoals je bent?
6. Wie in jou heeft zijn of haar stem nog niet gekregen?
7. Wat schrijft mee in het werk dat jij doet?

Voor het gratis ebook klik hier, wil je kennismaken en ontdekken wat ik voor je kan betekenen klik dan hier.