Ik weet niet meer wat ik wil

Over niet weten als signaal en de ruimte die het maakt

Vanmorgen zei een cliënt tegen me:
“Ik weet niet meer wie ik ben.”

Vorige week hoorde ik mezelf zeggen:
“Ik weet eigenlijk niet meer wat ik wil.”

En toen een vriendin me onlangs vroeg hoe het met me ging, kwam er opnieuw zo’n antwoord:
“Ik weet het niet. Er gebeurt zoveel.”

Drie keer ik weet het niet.

Wie ben ik?
Wat wil ik?
Hoe voel ik me?

We zijn gewend om op zulke vragen meteen een antwoord te zoeken. Niet weten voelt al snel alsof we iets kwijt zijn. Alsof we beter moeten nadenken, een keuze moeten maken, onszelf weer bij elkaar moeten rapen.

Toch viel me iets op toen ik die drie zinnen naast elkaar legde. Ze klonken minder zwaar dan ik verwachtte. Er zat lucht in. Een soort open raam.

Wat als niet weten zelf een signaal is? En wat als het ruimte maakt?

Misschien hoef je het nog niet te weten

Deze zomer is voor mij voorbijgevlogen. Als ik erop terugkijk, besef ik hoe zwaar hij was. Er gebeurde veel. Soms zoveel dat ik niet eens meer wist wat ik voelde.

En nu, aan het begin van de herfst, merk ik iets anders.

Het wordt lichter in mij.

Er is nog weinig opgelost. Op veel vragen heb ik nog steeds geen antwoord. En toch ademt het ruimer. Blijkbaar kan er iets veranderen voordat je het begrijpt. Alsof het leven al een stap zet terwijl het hoofd nog aan het zoeken is.

Dat zag ik vanmorgen ook bij mijn cliënt. Hij zag zijn emoties als problemen. Iets wat er niet hoorde te zijn, iets waar hij vanaf moest.

Ik vergeleek ze met de lampjes op het dashboard van een auto.

Als er een lampje gaat branden, geeft het een seintje: kijk hier eens naar. Het lampje zelf is prima in orde. Het wijst je de weg naar wat aandacht vraagt.

Soms is dat al genoeg om iets te laten ontspannen. Wat eerst een vijand leek, kan dan een bondgenoot worden.

Wat gebeurt er als we ook zo naar onszelf leren kijken?

Een emotie kan een signaal zijn.
Een droom kan een signaal zijn.
Een sensatie in je lichaam kan een signaal zijn.
Een patroon dat steeds terugkomt kan een signaal zijn.
Een verlangen kan een signaal zijn.

En misschien is zelfs “ik weet het niet” een signaal.

Het kan betekenen dat het oude antwoord zijn werk heeft gedaan en het nieuwe zich nog niet laat kennen. Daartussen ligt een open plek. Een plek waar nog niets vastligt, en waar dus alles weer mag bewegen.

Waar sta ik eigenlijk?

Dan verschuift de vraag.

Hoe los ik dit op? Wat moet ik doen? Die vragen mogen even wachten.

Er komt een een vraag voor in de plaats:

Wat is er werkelijk aan de hand?

Wat neem ik waar? Wat gebeurt er in mijn lichaam? Waar word ik door geraakt? Wat komt steeds terug? Waar krijg ik energie van? Waar stokt iets?

Je hoeft het antwoord nog niet te kennen om te kunnen waarnemen. Waarnemen is al een vorm van bewegen. Het maakt licht, omdat je jezelf even niet hoeft te repareren.

Misschien is dat wat oriënteren betekent.

Een kompas laat je eerst zien waar je staat. Het schrijft je geen bestemming voor. Van daaruit kun je rustig onderzoeken welke richting klopt.

Ik merk dat ik dat zelf ook aan het doen ben.

Na een zware zomer ben ik er nog lang niet uit. En toch voel ik, ergens tussen alles wat onzeker is, een klein en wezenlijk verschil:

het stroomt weer.

En misschien is dat voorlopig genoeg.

Ik weet het nog niet.

Ik ben hier.
Ik neem waar wat er is.
Ik hoef het niet meteen op te lossen.

Van hieruit komt er vanzelf weer beweging. Soms weet je nog niet waar je uitkomt en voel je toch, ergens in je lijf:

het komt goed.

Sta jij ook op zo’n plek waar de oude antwoorden niet meer passen? In een sessie kijken we samen waar je staat, zodat de richting zich kan laten zien. Plan een vrijblijvende telefonische kennismaking in.

Zeven overwegingen

1. Waar in je leven zeg je op dit moment “ik weet het niet”? Hoe voelt die zin in je lichaam als je hem hardop uitspreekt?
2. Welk oud antwoord heeft misschien zijn werk gedaan, ook al is er nog geen nieuw voor in de plaats gekomen?
3. Welk lampje op jouw dashboard brandt er nu? Wat zou het je willen laten zien als je het een signaal mocht laten zijn?
4. Wat verandert er als je een emotie die je lastig vindt eens benadert als bondgenoot?
5. Waar krijg je op dit moment energie van, hoe klein ook? En waar stokt iets?
6. Herinner je je een moment waarop iets lichter werd voordat je begreep waarom?
7. Wat zou er ontstaan als je jezelf toestaat om voorlopig niets op te lossen en alleen waar te nemen waar je staat?

Voor het gratis ebook klik hier. Op 10 en 11 oktober sta ik op de paraview beurs in Den Bosch.