Ik wou dat ik dit achter me kon laten

Over verantwoordelijkheid nemen en volhouden

Ik ben op dit moment behoorlijk moe. Moe van het regelen, zoeken, nadenken, voelen, dromen, opnieuw kijken, en van het steeds weer moeten verhouden tot een werkelijkheid die anders is geworden.

Na het overlijden van mijn ex- man Arno bleken de schulden meer dan vier keer zo groot als ik had gedacht. We verkochten zijn spullen. Mensen kwamen langs, vertelden over hem, droegen iets bij. Er ontstond verbinding. En toch bleef de financiële werkelijkheid staan. Wat de markt opbracht was een druppel op een gloeiende plaat.

Soms verlang ik naar maar één ding. Kon ik dit maar achter me laten.

Hoeveel kan een mens dragen?

Mijn dromen laten me de afgelopen weken iets bijzonders zien.

Eerst was er een groot donker beest onder mijn huis, dat ik moest voeren. Daarna een enorme steur onder een brug. Die hoefde ik niet te verzorgen. Hij was er gewoon. Ik hoefde alleen te leren mij tot zijn aanwezigheid te verhouden.

Daarna zag ik de constructie van een huis. Een zwaar gewicht lag midden op een verdieping, en de balk eronder boog door. Toen het gewicht werd weggehaald, richtte de balk zich weer op.

De balk was niet te zwak. Er lag te veel gewicht op de verkeerde plaats.

Dat beeld raakt me nog steeds. Sterker worden is misschien niet wat hier nodig is. Preciezer onderzoeken wel: wat is van mij, wat draag ik voor een ander, wat kan iemand anders dragen, en wat is simpelweg een werkelijkheid die ik niet kan oplossen.

Ben je er?

Vannacht zocht ik in mijn droom naar Jeroen mijn partner.

Jeroen, ben je er?

Ik kon hem nergens vinden. Uiteindelijk raakte ik geïrriteerd. Wilde ik dit eigenlijk wel? Ik stopte met zoeken en liep naar buiten.

En daar verscheen hij.

Verbinding werd pas weer mogelijk op het moment dat ik uit het zoeken stapte en mijn eigen beweging maakte.

Later verschenen drie zinnen op een munt. Van twee weet ik ze nog. Ik ben er. En: de aarde is er.

Oriëntatie is misschien niet ingewikkeld. Ze begint bij mijn voeten op de grond. Ik ben er. Waar sta ik? Wat is van mij? Wat vraagt nu werkelijk om mijn beweging?

Dat is ook wat de Windroos mij steeds opnieuw leert.

En jij?

Misschien ben jij ook moe van iets waar je maar niet uitkomt. Je denkt, zoekt en probeert, maar blijft rondjes draaien. Misschien weet je vooral: zoals het nu gaat, klopt het niet meer.

Je hoeft het antwoord nog niet te hebben.

In mijn begeleiding onderzoeken we samen waar jij staat, welke krachten aan je trekken, wat jij onnodig draagt, en waar jouw eigen beweging weer mogelijk wordt.

Zeven overwegingen

1. Waar in jouw leven verlang je ernaar iets gewoon achter je te kunnen laten?
2. Wat draag jij op dit moment dat eigenlijk op de verkeerde plek ligt, net als het gewicht op de balk?
3. Is er iets in jouw leven waar je alleen je toe hoeft te verhouden, zoals de steur, in plaats van het te moeten dragen of oplossen?
4. Wanneer heb jij voor het laatst iemand gezocht die niet meteen verscheen, en wat gebeurde er toen je stopte met zoeken?
5. Wat zou het voor jou betekenen om simpelweg te beginnen bij je voeten op de grond?
6. Wat is voor jou het verschil tussen iets zelf oplossen en je ertoe leren verhouden?
7. Waar in jouw leven klopt het al langer niet meer, ook al heb je nog geen antwoord?

Er is niet altijd antwoord op een vraag, vaker ontdekken we later wat er onder zit. Aanwezig blijven, samen onderzoeken en kijken wat je nodig hebt kunnen belangrijke stappen zijn. Wil je vrijblijvend met me onderzoeken wat jou kan helpen klik dan hier. Voor het gratis e-book klik dan hier.