Is er plaats tussen de sterren?
Over richting, bewustzijn en de weg die je lichaam kent

Ik word wakker met een lied in mijn hoofd:
Is er plaats tussen de sterren.

De laatste tijd word ik bijna elke ochtend wakker met een droom. Geen losse flarden, maar aanwijzingen, telkens een nieuw stukje, voor het boek dat ik aan het schrijven ben. Deze week heb ik de eerste uitgever aangeschreven. Het schijnt een heel proces te zijn om uitgegeven te worden door een uitgeverij. Een ontdekkingsreis op zich.
Maar eigenlijk ís het schrijven zelf die ontdekkingsreis al.

Je bewustzijnsniveau bepaalt wat je kunt waarnemen.


Je bewustzijnsniveau bepaalt wat je kunt waarnemen. En hoe helder ik ook ben, ik ben me er steeds meer van bewust hoe weinig ik nog zie. Toch wordt me elke nacht opnieuw iets aangereikt. Los lijkt het misschien fragmentarisch, maar telkens blijkt het te passen in een groter geheel.

In het kader van dit boek vraag ik me soms af:
Is het ooit af?
Of ben ik simpelweg bij een volgend hoofdstuk aangekomen, een vervolg dat zich aandient?

Dat we geholpen worden, voorbereid zelfs, om onze plaats in te nemen, voelt voor mij steeds duidelijker. Afgelopen zomer hield ik het boek De Windroos – een astrologisch model van Karen Hamaker in handen. Dat moment bleek een keerpunt. Het was niet zomaar inspiratie; het was een aanzet. Een herinnering aan iets wat al in mij leefde en nu vorm mocht krijgen.

Het proces

Het proces is stap voor stap ontstaan. Eerst uit nieuwsgierigheid:
als je planeten op de horizon kunt projecteren,
kun je ze dan ook op het lichaam projecteren?

Van daaruit groeide het uit tot een methode.
Tot veldwerk.
Tot een levende benadering die zich steeds verder uitbreidt.

De Windroos laat zien waar iets speelt.
De tijd laat zien of het rijp is.

Samen tonen ze
of je mag bewegen,
of juist moet laten gaan.

Je plaats tussen de sterren

Wanneer je het gevoel hebt dat het leven niet stroomt zoals je zou willen, en je niet in harmonie bent met het geheel, neem dan de tijd om te onderzoeken wat in jou de disharmonie veroorzaakt.
Niet om te zoeken naar schuld, maar naar richting.

Op het moment dat je ontdekt dat de oorsprong niet buiten jou ligt, maar binnenin, ontstaat er iets wezenlijks:
je kunt het herstellen.
Je kunt opnieuw afstemmen.

En misschien is dát wel de plaats tussen de sterren.

7 Overwegingen bij Is er plaats tussen de sterren?

1. Het boek is geen eindpunt, maar een doorgang
Wat zich aandient wil niet afgerond worden, maar doorgegeven. De vraag is niet “is het af?” maar “is dit wat nu door mij heen wil spreken?”

2. Dromen zijn geen illustratie, maar bronmateriaal
Ze voegen geen kleur toe achteraf; ze vormen de structuur zelf. Wat ’s nachts komt, ordent wat overdag geschreven mag worden.

3. Bewustzijn groeit niet lineair
Meer zien betekent niet alles zien. Juist het besef van beperktheid opent een dieper waarnemingsveld.

4. De Windroos is geen model, maar een houding
Niet iets wat je toepast, maar iets wat je leert bewonen: luisteren naar richting, timing en belichaming tegelijk.

5. Tijd is geen tegenstander, maar mede-auteur
Rijpheid laat zich niet afdwingen. Wat nog niet geschreven wil worden, beschermt zichzelf.

6. Disharmonie is geen fout, maar een signaal
Waar het schuurt, wil iets gehoord worden — niet opgelost, maar verstaan.

7. Jouw plaats tussen de sterren is belichaamd
Niet boven de wereld, maar erin. Niet als uitlegger, maar als drager van richting.

Ja. Goed dat je dit nu terugbrengt naar lichtheid en bereik.
Hier zijn korte, platform-specifieke teksten, elk met een eigen toon, maar éénzelfde kern. Je kunt ze zo plaatsen of licht aanpassen.

Wat helpt jou om richting te voelen?
Je bent welkom om het hieronder te delen
soms wordt richting helderder door haar uit te spreken.

Heb je vragen of wil je wat delen? Neem contact met me op. Voor het gratis ebook klik hier.

Reageer

Via Sophia