Richting vinden door te voelen waar je staat
Een nieuwjaarsreflectie over lichaam, tijd en oriëntatie
Aan het begin van een nieuw jaar zijn we geneigd vooruit te kijken.
Wat komt eraan?
Wat moet ik doen?
Welke keuzes vragen aandacht?
Maar 2026 opent niet als een jaar van plannen.
Het opent als een jaar van positionering.
Niet: waar wil ik heen?
Maar: waar sta ik eigenlijk?
Astrologisch gezien bewegen we ons door een uitzonderlijke overgangszone.
Langzame planeten verschuiven van teken, oude structuren lossen op, nieuwe impulsen dienen zich aan, nog rauw, nog ongevormd.
We bevinden ons op een horizonmoment:
een plek waar het oude niet meer werkt
en het nieuwe zich nog niet laat vastleggen.
Dit is geen comfortabele fase.
Het is een drempel.
En drempels vragen geen snelheid, maar aanwezigheid.
In mijn werk met horoscopen en de Levende Windroos zie ik dit jaar veel spanningsconfiguraties terug:
Dit soort patronen laten zich niet oplossen door harder je best te doen.
Ze vragen iets anders.
Ze vragen dat je je plaats inneemt, zonder al te weten waar het toe leidt.
Wat deze tijd zichtbaar maakt, is een oud misverstand:
dat richting iets is wat we moeten bedenken.
Maar richting ontstaat niet in analyse.
Zij wordt voelbaar in het lichaam.
Wanneer je te ver vooruit denkt, raakt het lichaam achter.
Wanneer je durft te blijven bij wat nu voelbaar is, ontstaat vanzelf beweging.
De Levende Windroos werkt precies op dit snijvlak:
waar ruimte, tijd en lichaam elkaar ontmoeten.
Niet om antwoorden te geven,
maar om waarneembaar te maken waar:
We leven niet in een wereld die ons overkomt.
We verschijnen als plaats waar krachten samenkomen.
De horizon, die oude grens tussen binnen en buiten
is geen lijn meer aan de rand van de wereld.
Zij loopt door ons heen.
Wat zich in deze tijd aandient, wil niet begrepen worden.
Het wil belichaamd worden.
In adem, in houding.
En in het tempo waarin je beweegt of juist niet beweegt.
Dit is geen jaar om jezelf opnieuw uit te vinden.
Het is een jaar om jezelf serieus te nemen
in wat je lichaam al weet.
Wie luistert, zal merken:
Dat is geen stilstand.
Dat is oriëntatie.
Voor dit nieuwe jaar wens ik je geen helder plan.
Ik wens je een heldere waarneming.
Dat je voelt waar je staat.
En dat je merkt wanneer iets klopt.
Dan kan je vertrouwen op het moment waarop beweging vanzelf ontstaat.
Zoals een Noorderster geen richting geeft,
maar wel houvast biedt in de nacht.
Moge 2026 je niet verder brengen,
maar meer op je plaats.
Van daaruit
ontstaat richting vanzelf.
Dit jaar voelt voor mij niet als een nieuw begin,
maar als een verdiepend moment van gaan staan.
Ik merk hoe weinig richting nog vraagt om uitleg
en hoe vaak zij zich al laat voelen
nog vóórdat er woorden zijn.
In mijn eigen proces en in het werken met anderen
zie ik steeds opnieuw dat beweging pas klopt
wanneer we ophouden haar te forceren.
De Levende Windroos is voor mij geen methode die ik inzet,
maar een manier van aanwezig zijn geworden.
Een manier om te luisteren
naar wat in het lichaam al weet
of het tijd is om te bewegen
of om te blijven.
Dat is ook wat ik je dit jaar toewens:
niet meer antwoorden,
maar meer helderheid in wat je voelt
wanneer je niets hoeft te beslissen.
Als je merkt dat je op een kruispunt staat
en voelt dat nadenken je niet verder brengt,
kan het helpend zijn om samen te kijken
waar je je bevindt in tijd, lichaam en ruimte.
In een Windroos-sessie verkennen we geen toekomst,
maar maken we zichtbaar waar jij nu staat
en welke richting zich van daaruit wil tonen.
Je bent welkom
precies waar jij bent.
Sophie Verheij
Praktijkadres: St. Jorisweg 48, 3311 PL, Dordrecht
Bank gegevens: NL74BUNQ2040832173 t.n.v. Via Sophia
Openingstijden en bereikbaarheid:
Maandag tot en met Vrijdag:
-> 09:00 tot 18:00
Zaterdag en Zondag:
-> Gesloten (per email bereikbaar op info@via-sophia.nl)