De mens leeft bij de gratie van vruchtbaarheid Vol ongeloof, bewondering en ontzag keek ik hoe mannen, vrouwen en kinderen samen een Castell vormden; een bouwwerk van mensen. Met een ongelooflijke behendigheid klom de ene persoon op de ander. Tot bovenaan een kind, de enxaneta, de hand naar de hemel uitstak en daarna voorzichtig terugkeerde naar de aarde. De voorbereiding was minstens zo indrukwekkend: de sjaals strak om de middel gewikkeld, de lichamen die zich tot een stevige kegel vormden, de armen als draagbalken. Alles diende één doel: een gemeenschap bouwen die zó verbonden is dat ze elkaar letterlijk kan…