Vijf bessen onder de tafelpoot

Over wat blijft, ook als het uit zicht raakt

Vijf bessen onder de tafelpoot

Onder de tafelpoot lagen vijf bessen.
Rood.
Rond.
Strak in hun vel.

Dat was het beeld dat ik vanmorgen uit mijn droom meekreeg.

Intrigerend,
want bessen die onder een tafel verdwijnen,
vind je normaal gesproken terug als verschrompelde restjes.
Aangetast door de tijd.

Maar deze niet.

Ze lagen daar alsof de tijd er geen vat op had.

Alsof wat onder de tafel ligt,
niet verdwenen is,
maar wacht
zoals in oude verhalen
waarin het leven onder de oppervlakte bewaard blijft.

Het tweede beeld

Een tweede beeld kwam erbij:
werken vanuit je eigen element,
met de stok in het midden.

Alsof de stok in het midden niet iets is wat je moet vinden,
maar iets wat er al staat
en waar je je opnieuw toe kunt verhouden.

De afgelopen nachten merkte ik hoe verschillend energie kan aanvoelen.
Mars beweegt anders dan Vissen.

Waar Mars snijdt en activeert,
brengt Vissen verzachting en doorstroming.

In de nacht, wanneer het stiller wordt,
lijkt die beweging zichtbaarder.
Alsof het niet sterker wordt,
maar wel voelbaarder.

Mijn dromen spreken in beelden.
Ze laten iets zien van waar ik in zit,
waar ik werk,
wat zich aandient.

Niet altijd begrijp ik ze direct.
Maar wanneer ik ze leg in de Windroos,
begint er iets te ordenen.

De Windroos

De Windroos is geen uitleg.
Het is een oriëntatie.

Een manier om te voelen:
waar ben ik,
en waar wil iets naartoe bewegen?

De bessen brengen me bij iets anders.

Iets wat niet meebeweegt met de tijd.
Iets wat niet verschrompelt,
ook niet wanneer het uit het zicht raakt.

Een kern van levendigheid.

Misschien verwijzen die vijf bessen naar precies dat:
een levend principe in de mens
dat intact blijft.

Hoe somber het soms ook kan voelen,
er is iets in ons
dat niet verdwijnt.

Maar het vraagt wel oriëntatie.

Weten waar je bent.
Voelen waar je naartoe beweegt.

Niet als idee,
maar als iets wat je kunt dragen in je lichaam.

Daar komt het tweede beeld terug.

Werken vanuit je element,
met de stok in het midden.

De as.

De Noord–Zuid lijn.

Het Noorden dat richting geeft.
Het Zuiden dat draagt.

Wanneer die twee met elkaar verbonden zijn,
ontstaat er iets anders.

Dan hoef je niet te zoeken naar zin.
Dan ontstaat zin
in de manier waarop je je verhoudt
tot wat er is.

Misschien is dat wat deze droom laat zien:

Dat wat wezenlijk is,
blijft.

Maar alleen wanneer je het terugvindt
onder de tafel,
onder het dragende vlak van je bestaan.

Vraag voor vandaag:

Wat in jou is nog onaangetast
en vraagt om gezien te worden?

7 Windroos-overwegingen : Vijf bessen onder de tafelpoot

1. Zuid – Wat draagt
   Er is iets in jou dat al lang bestaat.
   Niet alles wat stil ligt, is verdwenen.
2. Noord – Richting
   Richting ontstaat niet door denken,
   maar door afstemming op wat wezenlijk is.
3. Oost – Begin
   Nieuw begint vaak klein en ongezien.
   Zoals iets wat je pas ziet als je bukt.
4. West – Verhouding
   Wat je tegenkomt, vraagt niet om controle
   maar om relatie.
5. Midden – As (stok)
   Zonder midden geen beweging.
   Zonder as geen richting.
6. Tijdloos veld
   Niet alles ontwikkelt zich lineair.
   Sommige lagen wachten
   tot jij er klaar voor bent.
7. Belichaming
   Weten waar je bent
   is iets wat je voelt in je lichaam,
   niet alleen iets wat je begrijpt.

Wil je zelf ervaren wat jouw innerlijke oriëntatie laat zien?

In Spreken met de planeten nodig ik je uit om niet alleen te kijken naar je horoscoop,
maar om te voelen hoe deze krachten in jou bewegen.

Een lichte, ervaarbare ingang
tot jouw eigen kompas.

Neem contact op via deze link, voor het gratis ebook, klik hier