Via Sophia

zingeving, verwerking, groei

 

Gratis Ebook

Burn-out anders benaderd,
uit je burn-out met de Gans Methode
loslaten

Loslaten, moet dat?

Loslaten, moet dat?

Elke keer is daar het moment van loslaten. Het loslaten van de fijne ervaring, het loslaten van je geliefden. Soms weet je dat het nooit terugkomt, soms weet dat je ze terug gaat zien en soms weet je het niet.

Elke is loslaten een stukje verlies. Het vraagt van je om je hart te openen. De ander niet vast te houden, de situatie niet vast te houden maar bovenal jezelf niet verliezen. Dit zijn de momenten waarin je het verlies voelt en voelt wat het met je doet.

Hoe ga je met verlies om?

Ieder heeft daar zijn eigen antwoord op. Ik kom uit een nuchtere familie. Ze gebruiken nuchtere woorden om verlies te benoemen. Dan is het lastig om te zeggen wat daaronder zit. Mijn moeder die kon zeggen, ¨Kom het gaat wel weer over.¨ Mijn vader die nooit veel zei: maar waar je een hele gevoelswereld in kon bevroeden. En ik heb nog steeds weinig woorden om te vertellen hoe je met verlies om kunt gaan.

Ruimte maken

Ik voel het, ik ervaar het. En ik merk dat ik verdriet heb, dat het moeilijk is om los te laten. Maar dat het zo belangrijk is om ruimte te maken. Loslaten is zo nodig om het leven door te laten gaan, maar het gaat niet zonder verlies. Het gaat niet zonder dat je voelt, hoe het is om loste laten en hoe het is om vast te houden. Vasthouden, vast gehouden worden is zo fijn. Maar de ander maakt je niet compleet, ook al kan het zo voelen.

Juist door de diverse ervaringen kan je voelen, hoe mooi samen zijn, hoe mooi vasthouden is. Hoe fijn het is dat je iets mag ervaren. Uiteindelijk ben jij het die het ervaart. Jij bent het oppervlak waar alles op plaatsvindt. Hoe opener en hoe vrijer jij bent om te kunnen voelen en ervaren hoe dieper het in je kan doordringen. Des te meer nadruk of indruk het loslaten kan zijn.

Loslaten is net zo indrukwekkend als vasthouden maar dan in de omgekeerde weg. Hoe veel je kan genieten, zo pijnlijk of verdrietig het kan zijn om los te laten.

Houd jezelf vast, troost jezelf, het is goed.

Zeven tips bij loslaten.

1.

Stap in de rust en maak ruimte voor wat is. Loslaten en vasthouden horen bij elkaar. In de golfbeweging zullen ze elkaar ook steeds weer opvolgen.

2.

De liefde die je voelt maakt dat je het verdriet zo kan voelen. Laat ze beiden toe; zowel de liefde als het verdriet. Beiden zijn een prachtig geschenk die je verdiepen. 

Afsluiten voor liefde uit angst voor verlies, betekent een leven dat niet geleefd is.

3.

Vertrouwen in het leven, vertrouwen dat alles op zijn tijd en op zijn plaats komt, helpt om los te kunnen laten. Of het nu gaat om je kinderen meer ruimte te geven, je baan los te laten, je geliefde los te laten; vertrouw dat wat nodig is, zich aandient.

4.

In het moment aanwezig zijn geeft je de aanwijzingen wat er gaande is, wat er nodig, welke stappen gevraagd worden. Voel het met je hart, bedenk het niet met je hoofd. Pas als je hart het weet, mag je hoofd behulpzaam zijn.

5.

Verdriet en loslaten horen zo bij elkaar; verlies jezelf er niet in. Laat je troosten, troost jezelf. Liefde gaat nooit verloren, ook al neemt het een andere vorm aan.

6.

Soms herken je niet dat verlies een winst is. Vaak kun je dat pas achteraf zien. Door te accepteren, door ruimte te maken, kun je soms al zicht krijgen op wat het verlies, het loslaten je kan brengen.

7.

Jij bent de basis in je eigen bestaan. Niet de ander, maakt jou compleet. Liefde is een rijkdom, maar het begint bij jezelf. Soms mag je oude vormen van jezelf loslaten om de nieuwe jij te ontdekken. Ook dat kan als verlies aanvoelen, maar het zal je verrijken.

Heb je vragen naar aanleiding van deze blog?

Neem contact op.

Reageer